W najnowszym odcinku cyklu „Historia Głogowa” Dariusz Andrzej Czaja przedstawia historię wieży ciśnień znajdującej się w pobliżu dworca kolejowego.
W Głogowie znajdują się dwie wieże ciśnień. Pierwsza z nich, zbudowana na początku XX wieku, usytuowana jest niecałe pół kilometra na zachód od dworca, przy ulicy Towarowej. Obiekt, zbudowany według projektu niemieckiego profesora Otto Intze, obecnie popada w ruinę.
Wieże ciśnień w Polsce cieszą się sympatią, głównie ze względu na ich architekturę. Często są one bogato zdobione i wyrafinowanie zaprojektowane. Wiele z nich, choć współcześnie jest już zabytkami, stanowi interesujący element miejskiego krajobrazu, mimo że większość nie pełni już swojej pierwotnej funkcji. Często brak funduszy na remont oraz pomysłu na nowe wykorzystanie prowadzi do ich degradacji.
W miarę rozwoju kolei na początku XX wieku zrodziła się potrzeba budowy wieży ciśnień w Głogowie, która została uruchomiona w 1909 roku. Jej zadaniem było zaopatrywanie w wodę parowozów oraz pobliskiego osiedla kolejarzy, a woda czerpana była z Odry za pośrednictwem przepompowni zlokalizowanej w obrębie stacji kolejowej. Po II wojnie światowej, w związku z rozbudową miasta, w 1958 roku powstała druga wieża ciśnień, zlokalizowana na rozwidleniu torów w kierunku Nowej Soli i Żagania. Z powodu wprowadzenia lokomotyw elektrycznych i spalinowych oraz podłączenia budynków do miejskiej sieci wodociągowej, obie wieże straciły swoją funkcję i obecnie są nieużytkowane, a ich stan techniczny się pogarsza.
Starsza z wież, z metalowym zbiornikiem nitowanym w stylu Barkhausena, ma pojemność około 300 metrów sześciennych. Jej główny trzon, w kształcie stożka, został wykonany z cegły, a w elewacji dostrzec można nieliczne kolorowe akcenty w postaci glazurowanej cegły w odcieniu zielonym. W części przyziemnej zastosowano odpowiedni spadek do odprowadzania wód opadowych. Wejście z dwuspadowym daszkiem znajduje się od strony północnej. Na wysokości około połowy trzonu umieszczono cztery okna, a poniżej gzymsu wieńcowego umieszczono cztery mniejsze, łukowato zakończone okienka.
Na trzonie wieży wznosi się walcowa konstrukcja żelbetowa z sześcioma prostokątnymi oknami, osadzona na odwróconym wklęśniętym stożku. Całość wieńczona jest stożkowym dachem, który wystaje poza obrys walca. Najbardziej zniszczona jest zachodnia część podstawy, gdzie duża powierzchnia znajduje się w stanie wyburzenia, co stanowi zagrożenie dla stabilności konstrukcji, mającej około 20 metrów wysokości.
Podobne do głogowskiej wieże ciśnień zlokalizowane są w miejscowościach takich jak Kościan, Góra, Gryfów Śląski i Wolsztyn. Część z nich, po renowacji, wciąż znajduje zastosowanie.